محافظت از سلامتی‌تان در مقابل دود حریق‌های بزرگ

۱۰ روش برای کاهش آلرژی به کپک
اسفند ۱۵, ۱۳۹۶
گیاهان طبیعی و بسیار مفید برای حافظه
اسفند ۱۶, ۱۳۹۶

آتش و دود ناشی از حریق‌های بزرگ، نه تنها خانه‌ها و زندگی‌ها را نابود می‌کند، بلکه یک خطر جدی برای سلامتی نیز محسوب می‌شود.

به گفته‌ی محققان، این دود می‌تواند چشم‌ها، بینی، گلو و ریه‌ها را تحریک کند و باعث سرفه، خس‌خس سینه یا مشکلات تنفسی شود.
محققان می‌گویند که دود ناشی از آتش‌سوزی می‌تواند برای افراد مبتلا به بیماری‌های ریوی مانند آسم، بیماری های مزمن انسدادی ریه و آمفیزم و فیبروز ریوی، بسیار خطرناک‌تر باشد. همچنین برای افراد مبتلا به بیماری های قلبی، زنان باردار، سالمندان و کودکان نیز مضر است.

محققان توصیه می‌کند که افراد حاضر در این گروه‌های پرخطر باید در مورد اقدامات احتیاطی خاص با پزشک‌شان صحبت کنند.

اقدامات پیشنهادشده برای عموم مردم برای محافظت در برابر دود حریق‌های بزرگ عبارتند از:

  • محدود کردن فعالیت بدنی.
  • ماندن در فضای بسته با درها و پنجره‌های بسته. سایر منابع آلودگی هوا مانند دود تنباکو، شومینه‌های چوب‌سوز و سرخ کردن گوشت را محدود کنید.
  • داخل خانه را جاروبرقی نکشید.
  • استفاده از تهویه‌ها یا فیلترهای هوای مرکزی. تنظیم هیتر خانه در حالت فن ممکن است به‌وسیله‌ی عبور مجدد هوای داخل از میان فیلتر به تصفیه کردن برخی از ذرات دود کمک کند.
  • استفاده از تصفیه‌کننده‌های هوا با فیلترهای HEPA. از فیلترهایی که اُزن تولید می‌کنند – مانند super oxygenators – استفاده نکنید.
  • ایجاد یک اتاق تمیز در خانه‌تان. یک اتاق داخلی با درها و پنجره‌های کمتر را انتخاب کنید و در صورت امکان یک تهویه‌ی مطبوع یا تصفیه‌کننده‌ی هوا در داخل اتاق قرار دهید.
  • بسته نگه‌داشتن پنجره‌ها در هنگام سوار شدن در وسیله‌ی نقلیه. تهویه‌ی مطبوع را روشن کنید تا هوا در داخل ماشین به گردش درآید.

برای کمک به کاهش استنشاق ذرات موجود در هوا، استفاده از یک ماسک فیلتردار با قابلیت ۹۵ درصد فیلتر هوا یا بیشتر توصیه می‌شود. یک ماسک جراحی یا ضدگردوغبار ساده، در مقابل این ذرات از شما محافظت نمی‌کند و هیچ یک از این ماسک‌ها در مقابل گازهای خطرناک محافظت ایجاد نمی‌کنند.

افراد مبتلا به بیماری ریه باید به مناطقی نقل‌مکان کنند که کیفیت هوای بهتری دارند. افراد مبتلا به آسم باید به مصرف داروهای کنترل‌کننده یا نگهدارنده‌شان ادامه دهند یا در مورد تهیه‌ی یک برنامه‌ی مناسب با پزشک‌شان صحبت کنند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *